تنهایی استراتژيک ایران در دو روایت: انتخاب یا تقدیر؟
صدانت تنهایی استراتژيک ایران در دو روایت: انتخاب یا تقدیر؟ مصطفی بستانی، پژوهشگر سیاست بینالملل مقدمه در سالهای اخیر، مفهوم «تنهایی استراتژیک» در تحلیل سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران برجسته شده است. بهویژه در سایه تحولات منطقهای، فشارهای بینالمللی و بحرانهای داخلی، این مفهوم میکوشد وضعیت خاص ایران در نظام جهانی را توضیح دهد. در این میان، دو روایت از این مفهوم شکل گرفته-نخست، خوانش اولیهای که محیالدین مصباحی در سال ۲۰۱۱ ارائه داد، و دوم، خوانش جدیدتر و پرطنینترِ ایرانشهری از سوی آرش رئیسینژاد-که گرچه در ظاهر مشابهاند، اما در بنیان نظری و بویژه پیامد تحلیلی، تفاوتهایی بنیادین دارند. روایت مصباحی مفهوم «تنهایی استراتژیک» را برای تحلیل کنشگری جمهوری اسلامی در فضای بینالمللی جنگ سرد و پس از آن طرح میکند. او با تأکید بر عدم اتکای ایران به بلوکهای قدرت جهانی و نوع خاصی از کنشگری ...
ادامه مطلب