انجمن اپتیک و فوتونیک ایران

 سید حسن حسینی نژاد: سیاست های ارزی در کشورمان همواره یکی از متغیرهای تعیین کننده در معادلات اقتصادی بوده است؛ متغیری که آثار آن نه تنها در بازارهای کلان همچون صنعت، تجارت و سرمایه گذاری، بلکه در حوزه های فرهنگی نیز به صورت ملموس قابل مشاهده است.

یکی از مهم ترین تحولات سال های اخیر تا به امروز در این عرصه، حرکت به سوی «تک نرخی شدن ارز» و حذف نظام چندنرخی بود؛ تصمیمی که با هدف کاهش رانت، افزایش شفافیت اقتصادی و ساماندهی بازار ارز اتخاذ شد و در دولت چهاردهم چند وقتی است به مرحله اجرا رسیده است.

در نظام چندنرخی، تخصیص ارز ترجیحی به برخی کالاها و خدمات، اگرچه در ظاهر با هدف حمایت از مصرف کننده صورت می گرفت، اما در عمل پیامدهایی چون ایجاد رانت، بی ثباتی در برنامه ریزی اقتصادی، نابرابری در دسترسی به منابع و اختلال در رقابت را به همراه داشت.

حوزه فرهنگ و به ویژه صنعت نشر نیز از این قاعده مستثنا نبود. ناشران برای تأمین کاغذ، زینک، مرکب و سایر ملزومات چاپ که بخش قابل توجهی از آن وابسته به واردات است، به طور مستقیم یا غیرمستقیم تحت تأثیر سیاست های ارزی قرار داشتند.