انجمن اپتیک و فوتونیک ایران

نوشتار بعثت علمی با عنوان «شبکه های اجتماعی و شرمِ نافرهیختگی»

صدانت نوشتار بعثت علمی با عنوان «شبکه های اجتماعی و شرمِ نافرهیختگی» شبکه های اجتماعی و شرمِ نافرهیختگی بعثت علمی برجسته ترین پیامد گسترش شبکه های اجتماعی اهمیت یافتن سخن بوده است: برای انسانِ امروز، به سخن درآوردن شخصی ترین اندیشه هایش (در قالب یک «توئیت»، «استوری»، «پُست»، «کامنت»، «ویدئوی یوتیوب» و …) و داد وستد آن ها با دیگر اندیشه ها گویی سرنوشت سازترین کار روزانه ی انسان شده است. اکنون، سکوت، گوشه گیری و درخودفرورفتن فضایلی عارفانه نیستند چرا که دیگر کمتر کسی از وسوسه ی از-خود-سخن-گفتن در امان است؛ اینترنت پر است از «عارفان» پرسخن! اکنون، همگام با گسترش روزافزون رسانه هایی که از کاربر می خواهند «محتوا تولید» کند، انسان بیش از پیشْ هستی خود را در سخن گفتنِ از خودْ شکوفا می کند: اگر تا پیش از برآمدن اینستاگرام «انسان موفق» آن «مهندسی» بود که با تکیه بر ریاضی و فیزیک جهان مادی را ...