انجمن اپتیک و فوتونیک ایران

سخنرانی «گونه های معاصر پیامدگرایی» از شیرزاد پیک حرفهu200e

صدانت سخنرانی «گونه های معاصر پیامدگرایی» از شیرزاد پیک حرفهu200e ناتوانی «فایده گرایی کلاسیک» در پاسخ به نقدهای مطرح شده علیه آن (از سوی فیلسوفانی مانند برنرد ویلیمز، جان رالز، رابرت نوزیک و …) آن قدر باعث بدنامی اش شد که بیشتر «فایده گرایان معاصر» ترجیح دادند خود را «پیامدگرا» بنامند زیرا، همان طور که جولیا درایور به درستی می گوید، دیگر شمار بسیار کمی از فیلسوفان، نگرش «فایده گرایان کلاسیک» را صددرصد می پذیرند. «پیامدگرایان» معاصر، که بیشتر آنها از ۱۹۴۱ تا ۱۹۶۱ زاده شده اند و به جز دِرِک پارفیت همگی هنوز سرگرم آموزش و پژوهش هستند، با ژرف کاوی دو مفهوم «بیشینه سازی» و «خیر»، گستره گسترده ای از گونه های معاصر «پیامدگرایی» را مطرح کرده اند. این فیلسوفان، مانند مایکل اسلات (…ـ۱۹۴۱)، پیتر آنگر (…ـ۱۹۴۲)، دِرِک پارفیت (۲۰۱۷ـ۱۹۴۲)، فرَنک جَکسن (…ـ۱۹۴۳)، فیلیپ پِتیت (R...